Kamień Pücklera znajduje się w jednym z najważniejszych punktów widokowych Parku Mużakowskiego, na krawędzi wschodniego tarasu doliny Nysy Łużyckiej. To miejsce doskonale oddaje główną ideę całego założenia, według której park nie jest jedynie zbiorem pojedynczych obiektów, lecz przede wszystkim przemyślaną kompozycją krajobrazową, działającą niczym obraz oglądany w ruchu lub swoista galeria pejzaży.

Pierwotnie książę planował wznieść tutaj niewielką „Świątynię Wytrwałości” z popiersiem króla Fryderyka Wilhelma III, mającą symbolizować siłę charakteru i stanowić wzór dla współczesnych. Projekt ten nigdy jednak nie został zrealizowany. W 1901 roku rodzina von Arnim ustawiła w tym miejscu prosty głaz narzutowy z brązowym medalionem przedstawiającym i upamiętniającym twórcę parku, księcia Pücklera.

Oszczędna forma pomnika doskonale wpisuje się w krajobraz, zgodnie z zasadą, że architektura powinna wspierać widok, a nie nad nim dominować. Kamień nie przyciąga uwagi sam w sobie, lecz kieruje ją ku dolinie i przestrzennemu układowi parku. To właśnie widok staje się tutaj dziełem, a pomnik pełni rolę punktu zatrzymania i obserwacji.

Losy kamienia odzwierciedlają również historię regionu. Po II wojnie światowej został przeniesiony i wykorzystany jako pomnik ku czci poległych żołnierzy radzieckich w pobliskiej Łęknicy, by ostatecznie powrócić na swoje pierwotne miejsce na początku lat dziewięćdziesiątych.

Dziś symbolizuje nie tylko pamięć o twórcy parku, lecz także odrodzenie założenia i przywrócenie jego jedności kompozycyjnej, ponieważ choć znajduje się ono na terytorium dwóch państw, stanowi jedno, kompletne dzieło krajobrazowe.