Most Królewski, nazywany także Mostem Książęcym, jest jednym z trzech mostów po polskiej stronie Parku Mużakowskiego. Przerzucony nad płytką dolinką na pierwszym tarasie, od początku pełnił funkcję nie tylko użytkową, lecz także kompozycyjną. Wraz z Mostem Arkadowym i Wiaduktem tworzy zespół budowli, które prowadzą drogi parkowe przez zróżnicowany teren i wzmacniają teatralność krajobrazu.

Historia mostu dobrze pokazuje, jak w parku łączyły się praktyka, estetyka i symbolika. Jego pierwotna nazwa nawiązywała do pruskiego następcy tronu Fryderyka Wilhelma IV, którego względy Pückler starał się pozyskać.

Początkowo, jak wiele parkowych mostów, konstrukcja była drewniana. W 1854 roku zastąpiono ją trwalszą budowlą z żółtej cegły, wspartą na trzech arkadach i ozdobioną ażurową balustradą z piaskowca. Zniszczony podczas II wojny światowej most został wiernie odtworzony w 1999 roku.

Most Królewski nie dominuje nad naturą, lecz wydobywa rzeźbę terenu i porządkuje widoki. Przechodząc przez niego, odwiedzający doświadcza zmiany perspektywy, a kamienne ławki przy jego krańcach zachęcają do zatrzymania się i spojrzenia na park jak na „żywy obraz”, odkrywany w ruchu.