1 maja Hermann von Pueckler-Muskau ogłasza mieszkańcom Muskau zamiar przekształcenia siedziby oraz jej otoczenia w rozległy park krajobrazowy
Il. zbiory Stiftung Fürst-Pückler-Park Bad Muskau
Co nieco o historii
1 maja Hermann von Pueckler-Muskau ogłasza mieszkańcom Muskau zamiar przekształcenia siedziby oraz jej otoczenia w rozległy park krajobrazowy
Il. zbiory Stiftung Fürst-Pückler-Park Bad Muskau
Odbył się ślub Hermanna von Pueckler-Muskau z Lucie Anną Wilhelminą von Hardenberg 1° von Pappenheim (1776–1854), córką pruskiego kanclerza Karla Augusta von Hardenberga. Pückler urządził dla swej wybranki Ogród Zamkowy, m.in. słynny kobierzec z literą „S” oraz Dolinę Owcy.
Nadzór nad pracami obejmuje Jacob Heinrich Rehder, liczne inwestycje na terenie parku.
Po stronie wschodniej powstaje angielskie cottage, nazywane „Anglią”, a później „Domem Angielskim”.
Il. zbiory Stiftung Fürst-Pückler-Park Bad Muskau
Otwarto uzdrowisko Hermanna.
Il. zbiory Stiftung Fürst-Pückler-Park Bad Muskau
Rozwód Hermanna von Pückler-Muskau z Lucie von Hardenberg.
Podróż Pücklera do Anglii, Walii i Irlandii.
Wydawnictwo Hallbergera opublikowało dzieło Pücklera „Andeutungen über Landschaftsgärtnerei” („Szkice o ogrodnictwie krajobrazowym”). Książka przedstawia nie tylko poglądy twórcy na temat angielskiego ogrodnictwa krajobrazowego, ale przede wszystkim zawiera opis koncepcji projektowej i szczegółowe wskazania do sposobu kształtowania poszczególnych elementów kompozycji. Książka została zilustrowana 3 planami i 44 kolorowanymi litografiami.
Pückler udał się w podróż do Orientu.
Sprzedaż majątku hrabiom Augustowi von Nostitz, Edmundowi von Hatzfeld-Weissweiler i Maximilianowi von Hatzfeld.
Właścicielem majątku jest książę Fryderyk Niderlandzki (1797–1881), książę holenderski z dynastii Orańskiej-Nassau, syn późniejszego króla Zjednoczonych Niderlandów, Wilhelma I.
Eduard Petzold, dyrektor parku i ogrodów w Muskau, uczeń Pücklera, zakłada we wschodniej części parku arboretum, uznane w końcu XIX w. za największą kolekcję roślin drzewiastych w Europie.
Przebudowa pałacu — Nowego Zamku wg projektu Franza Strassera (1819–1883) i Hermanna Wentzla (1820–1889), w wyniku której Nowy Zamek oraz Stary Zamek i Dom Kawalerski uzyskały kostium neorenesansowy.
Właścicielem Muskau staje się hrabia Traugott Heinrich von Arnim (1839–1919).
Budowa Mauzoleum wg projektu berlińskiego architekta Juliusa Carla Raschdorffa (1823–1914).
Il. zbiory Stiftung Fürst-Pückler-Park Bad Muskau
W centralnym punkcie kompozycji, przeznaczonym pierwotnie na Świątynię Wytrwałości, wzniesiono pomnik ku czci twórcy parku — Kamień Pücklera.
Centralną część parku uznano za „Rezerwat Przyrody Park Mużakowski”.
Nastąpił podział parku granicą państwową na Odrze i Nysie Łużyckiej.
Początek reintegracji kompozycji parku — podpisanie pierwszej umowy o współpracy na rzecz rewaloryzacji parku pomiędzy Zarządem Ochrony i Konserwacji Zespołów Pałacowo-Ogrodowych a Instytutem Ochrony Zabytków w Berlinie w 1989 r. (umowę aktualizowano w 1991/1992 r., a w 1999 r. podpisano umowę między Ośrodkiem Ochrony Zabytkowego Krajobrazu a Fundacją „Fürst-Pückler-Park Bad Muskau” i Krajowym Urzędem Ochrony Zabytków Saksonii w Dreźnie).
Odsłonięto Kamień Pücklera — symboliczny początek prac rewaloryzacyjnych w polskiej części parku; odtworzenie pomnika i wstępna rewaloryzacja jego otoczenia.
Posadzono nowy dąb w miejscu spalonego, historycznego Dębu Hermanna we wschodniej części parku — początek kształtowania układu przestrzennego w tym rejonie.
Remont Oranżerii w zachodniej części parku.
Odtwarzanie wnętrz parkowych na tarasie zalewowym wschodniej części parku.
Remont zabudowań Folwarku Zamkowego w zachodniej części parku.
Remont Nowego Zamku.
Remont Mostu Królewskiego/Książęcego we wschodniej części parku.
Rozpoczęto porządkowanie terenu dawnej szkółki.
Rozpoczęto prace nad odtwarzaniem dróg parkowych, kontynuowane w latach następnych — m.in. Drogi Hermanna, Ścieżki Słowików, Ścieżki Sary i innych dróg w polskiej części parku.
Przeprowadzono meliorację łąk na tarasie nadzalewowym — odtworzono system kanałów odwadniających i największe wnętrze parkowe, obejmujące Łąkę Trzcin i Łąkę Źródeł.
Wykonano konserwatorską aranżację w miejscu zniszczonego Mauzoleum.
Odbudowano Most Podwójny na Nysie Łużyckiej.
Polska część parku uznana została przez Prezydenta RP za pomnik historii.
Park Mużakowski został wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Odbudowano Most Angielski na Nysie Łużyckiej.
Przeprowadzono prace konserwatorskie na Tarasie Domu Angielskiego — odsłonięto relikty głównego budynku w zespole angielskiego cottage, odtworzono Pawilon Muzyczny i układ dróg.
Wykonano remont konserwatorski Mostu Arkadowego we wschodniej części parku.
Odtworzono ogrodzenie historycznej szkółki we wschodniej części parku.
Zapoczątkowano tworzenie regionalnej kolekcji starych odmian drzew owocowych na terenie szkółki.
Odtworzono Grób Nieznajomego we wschodniej części parku, symboliczny element programu parku.